His Story

De VGN ontving een artikel van een student van de Fontys hogescholen dat we graag met u delen.

“Mijn naam is Romy Groenen. Dit jaar begon ik mijn studie aan de Fontys Hogeschool Kind & Educatie Pabo Eindhoven. Mijn eerste opdracht was het schrijven van een artikel voor een tijdschrift. Het tijdschrift diende gevuld te worden met artikelen over de ideale leerkracht, gezien vanuit verschillende vakgebieden. Voor geschiedenis heb ik gekozen voor een artikel dat dicht bij mij ligt. Ik ben namelijk dagelijks bezig met het leren, produceren en kijken of ik iets kan veranderen omtrent problemen waar minderheden tegen aan lopen. Dat was het startpunt om dit artikel te schrijven.”

Lees hier His Story – het artikel van Romy


Redactie

Reacties

  1. Jacques Thorn Zegt: oktober 23, 2018 at 6:30 pm

    Goed verhaal, de tekortkoming van ons eigen geschiedenisonderwijs is duidelijk neergezet. Toch wil ik hierbij één negatief en twee positieve punten over ons slavernij-onderwijs aantippen:

    Negatief:
    1e: Ik ben het meest geschrokken van de angst bij collega’s om dit te behandelen….. dus vind ik dit het sterkste stuk van dit verhaal. Bij de Midden-Oosten-problematiek kan ik me voorstellen dat collega’s terugdeinzen voor de zeer geëmotioneerde morele wellus/nietus – goed/fout discussie die volgt. Maar hierbij…? Waarover moet je het oneens zijn…. het was botweg erg fout wat ‘wij’ daar deden. Je kunt hooguit ruzie krijgen in hoeverre de standplaatsgebondenheid een verzachtende factor is. Wellicht dat hieronder mijn laatste punt de discussie hierover gemakkelijker maakt omdat het de verantwoording niet alleen bij blanke maar bij vele volken legt.

    Positief:
    1e: De cijfers over de laatste 50 jaar kloppen, maar waarom 50 jaar? Het is geen nieuwtje dat het in de jaren ’60 tekort schoot. Het is zo’n 20 jaar geleden sterk veranderd. Het gaat om nu. Niet alleen in mijn lessen, maar ook in de methode komt de slavernij (inclusief onze slechte rol) duidelijk aan bod. Ik merk ook dat dit voor de leerlingen een volstrekt bekend gegeven is, dus wordt het ook op de basisschool behandeld. Plaatjes van ‘onmenselijke zwarten’ en geëmotioneerde vluchtende slaveneigenaars zijn echt niet meer van deze tijd en geven geen juist beeld van ‘ons’ hedendaags onderwijs. Echt een minpuntje in dit betoog.
    2e: Het is echt fout om slavernij als ‘witte’ zaak te behandelen. Voor het zelfbeeld van ‘wij Nederlanders’ is het belangrijk dat we we onze rol in dit verhaal (en in de kolonies) zo goed mogelijk vertellen. Het is goed om te weten dat pubers in Indonesië en sommige Afrikaanse landen over ons hetzelfde leren als wij over de Duitsers rond 1940. Al was het maar om de Zwartepietendiscussie op een gedegen niveau te kunnen voeren. Maar voor een juist beeld van ‘wij Nederlanders’ is het ook goed om aan te geven dat Nederland een land is waarin deze zelfkritiek zomaar kan. Hoe trots moeten we op ons geschiedenisonderwijs zijn dat dit zo gebeurt? Wij kennen steeds beter onze foute rol, maar hoe zit dit in b.v. bij de Afrikaanse kustvolken die bijna al deze slaven van vrije mensen tot slaaf hebben gemaakt (‘wij’ kochten voornamelijk in)? Hoe zit het met dit onderwijs in de Arabische landen waar (de bronnen zijn minder precies dan bij de trans-Atlantische slavenhandel van 11 miljoen mensen) in de periode van 650-1962 (toen was Oman de laatste Arabische staat waar slavernij werd afgeschaft!!) tussen de 10 en 15 miljoen negroïde mensen via slavenkolonnes terecht zijn gekomen? Hoeveel verbijstering zouden we veroorzaken op een slavernij-conferentie in Elmina, Ghana als we de de plaatselijke bevolking zouden oproepen om samen met ons boete te doen voor het gedane onrecht. Dankzij hun gebrekkig onderwijs op dit punt zouden we op fiks onbegrip stuiten. De diplomatieke rel is niet te overzien als we de Chinese leiders aanspreken op Djengzis Khan.
    Het kan geen kwaad iets meer trots op ons geschiedenisonderwijs te zijn en te erkennen dat slavernij niet iets is van uitsluitend blanken maar van alle volken. Niet alleen de WIC, George Washington en Bijbelse figuren als Jacob en Abraham waren slavenbezitters, bij alle andere culturen zal het moeite kosten om leidende figuren van vóór 1900 uit hun geschiedenis op te noemen die niets te maken hadden met slavernij. Alleen bij ons leren we er over!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *