Rond de eeuwwisseling en in de aanloop naar de Eerste Wereldoorlog beleefde de Nederlandse koloniale economie in Nederlands-Indië (het huidige Indonesië) een sterke intensivering van particuliere ondernemingsactiviteiten. Na de invoering van de Agrarische Wet in 1870 was de weg vrijgemaakt voor vrij ondernemerschap in de landbouw en cultuurondernemingen (zoals suiker, tabak, rubber en koffie). Bedrijven richtten Naamlooze Vennootschappen (NV’s) op om kapitaal aan te trekken bij Europese beleggers.
Hoewel het hoofdkantoor vaak in Nederland of België was gevestigd (zo duidt de voorganger van deze maatschappij op Belgische betrokkenheid bij de financiering), vonden de economische activiteiten plaats in de koloniën. Dit type ondernemingen profiteerde direct van het koloniale systeem, waarin goedkope arbeid, grondstoffen en exportstructuren dominant waren. Deze economische expansie past naadloos binnen de periode van het modern imperialisme en de mondiale kapitalistische markten waarin Europese staten en investeerders hun greep op overzeese gebiedsdelen verstevigden.
Het document is een gedrukt kapitaalaandeel (actie aan toonder) met een waarde van 50 gulden (of 2,500,000 florins/gulden totaal maatschappelijk kapitaal).
Transcriptie (kernpassages Nederlands)
“Algemeene Mij van Ondernemingen in Oost-Indië – Naamlooze Vennootschap – Vroeger genaamd: Brusselsche Maatschappij van Cultures op Java – Gevestigd te ’s Gravenhage. Maatschappelijk kapitaal: 2,500,000 gulden – verdeeld in 50,000 aandelen elk groot 50 gulden. Bovendien bestaan er 2500 stichtersaandelen waarvan de waarde niet is aangeduid. Kapitaalaandeel aan Toonder 50 gulden. ’s Gravenhage, den 4 Mei 1914.”
Het document bevat formele handtekeningen van bestuurders, serienummers (nr. 17760), en juridische verwijzingen naar notariële akten uit 1913 en 1914 (passering te Rotterdam en Den Haag, inclusief koninklijke goedkeuring). De randen zijn versierd met een blauw-wit patroon in lithografie.
