Deze foto toont Otto Frank (de vader van Anne) en zijn broer Robert als trouwe burgers van het Duitse Keizerrijk. Tijdens de Eerste Wereldoorlog dienden tienduizenden Joodse mannen in het Duitse leger. Otto Frank was officier bij de artillerie en vocht onder andere in de bloedige Slag bij Cambrai. Hij werd voor zijn inzet zelfs onderscheiden met het IJzeren Kruis.
De historische relevantie van deze foto is gelegen in de tragische ironie van de Duits-Joodse geschiedenis. Het toont de hoge mate van assimilatie en het sterke nationalisme van Joodse families in Duitsland aan het begin van de 20e eeuw. Zij zagen zichzelf als Duitsers in de eerste plaats en vervulden hun burgerplichten met trots.
Na de oorlog veranderde dit klimaat drastisch. De opkomst van het nationaal-socialisme en de verspreiding van de dolkstootlegende (de onterechte beschuldiging dat het leger van achteren was neergestoken door onder andere Joden en socialisten) zorgden ervoor dat veteranen zoals Otto Frank plotseling als vijanden van de staat werden gezien. Deze foto vormt de ultieme proloog voor het latere verhaal van de familie Frank: ondanks zijn loyaliteit en militaire dienst voor Duitsland, werd Otto Frank na 1933 door het nazi-regime gedwongen te vluchten en verloor hij later zijn staatsburgerschap en bijna zijn hele gezin tijdens de Holocaust.
