Vlechtschool Suriname

Zuster Gonzales Klijn geeft onderwijs aan vrouwen en meisjes van de ‘laagste afdeling’ van de Vlechtschool te Paramaribo (Suriname), ca. 1920.

Op de foto is te zien dat de zuster op het bord een vlechtsteek uitlegt. Zuster Gonzales is lid van een kloostergemeenschap genaamd de ‘Franciscanessen van Mariadal’ uit Roosendaal. Ze werkt sinds 1896 in de Rooms Katholieke missie in Suriname. Sinds de afschaffing van de slavernij is er veel werkloosheid in Suriname. Ook de zwakke positie van de industrie is een probleem. De koloniale overheid en de katholieke gemeente brengen vanaf 1911 de sociaal-economische situatie van Suriname in kaart. Zij zien in vlechtscholen een mogelijkheid om sociale problemen voor de bevolking aan te pakken. Met name voor moeders die er bij de opvoeding van kinderen vaak alleen voorstaan en kostwinners zijn.

In vlechtscholen bewerken vrouwen palmen (Carludovica palmata), waarvan ze strohoeden vlechten. Op 7 juli 1913 opent de eerste vlechtschool van Suriname, een week later de eerste katholieke vlechtschool. De school krijgt subsidie van de overheid. Drie zusters, waaronder zuster Gonzales, gaan het vak leren om hun kennis door te kunnen geven. In 1920 verdienen twee vlechters meer dan twee gulden per dag. In de tuin achter de vlechtschool en op verschillende plantages in de omgeving worden palmbomen aangeplant om voldoende vlechtmateriaal te kunnen maken.

De leerlingen zijn meisjes en jonge moeders. Ze werken volgens een strikte dagorde: om 8.30 openen ze met gebed, om 10.30 en 15.00 bidden ze de rozenkrans. Tijdens het werk zingen ze uit boeken met een geestelijk/religieus onderwerp, waar zusters ook uit voorlezen. De school en werkplaats hebben een sociale functie en functioneren lange tijd goed. In 1947 wordt de school opgeheven. Een belangrijke oorzaak is dat de vlechtschool de toenemende concurrentie niet aan kan.


Bron: Erfgoedcentrum Nederlands Kloosterleven, fotocollectie Franciscanessen van Mariadal, BM-184155
Bron voor context-informatie: Joop Vernooij, “De regenboog is ons huis. De kleurrijke geschiedenis van de r.k. kerk in Suriname” (Nijmegen, 2012) p.111-113

Advertentie