Ergens tussen 1650 en 1675 vaart er een turfschip van het Overijsselse Blokzijl richting Amsterdam als het in een hevige storm terechtkomt op de Zuiderzee. Het schip kapseist en zinkt naar de bodem van de Zuiderzee. 300 jaar later, in 1964, wordt het schip aangetroffen bij het droogleggen van de Flevopolder. Het ligt dan nog onaangetast onder de grond. In 2014 wordt bij een verkenning ontdekt dat het hout van het schip er slecht aan toe is. Het schip wordt daarom in 2014 en 2015 opgegraven, bijna vijftig jaar nadat het gevonden was.
Een tijdscapsule
Uit de opgraving bleek dat het schip in 1638 werd gebouwd en al ruim 25 jaar had gevaren toen het bij het tegenwoordige Dronten zonk. Het scheepswrak met inhoud was redelijk onaangetast en vormde een soort tijdscapsule. Hierdoor konden de archeologen goed onderzoeken wat er allemaal aan boord lag toen het 20 meter lange schip zonk. De archeologen konden zo een mooi beeld schetsen van hoe het leven aan boord geweest moet zijn voor de schipper, mogelijk zijn familie, en de knechten.
Een welvarende turfschipper
Er kwamen een hoop vondsten uit het schip waaruit bleek dat de schipper een redelijk welvarend persoon was. Zo vonden archeologen de resten van twee wijnglazen en een wijnfles. Deze vondsten laten zien dat er aan boord wijn werd gedronken, iets wat in de 17e eeuw best luxe was om te doen. Er werd nog meer gevonden in het wrak: tinnen bestek, een rijk versierd koperen heft van een mes, sierborden, echte Hollandse tegeltjes en kinderspeelgoed. Door deze vondsten denken de archeologen dat de schipper niet alleen met zijn knechten heeft gevaren, maar dat zijn gezin ook aan boord van het schip heeft geleefd.
Een haardplaat met een ‘Romeinse soldaat’
Een unieke vondst uit het wrak was een haardplaat met daarop het bouwjaar 1638 en de afbeelding van een Romeinse soldaat. Deze vondst geeft een interessant, maar ook een grappig beeld hoe mensen in de 17de eeuw tegen de Romeinse tijd aankeken. De afbeelding van de Romein is namelijk een mix van Romeinse en 17de-eeuwse stijlen. Het harnas lijkt aardig op dat van een Romeinse officier of keizer, maar het zwaard en de helm zijn typisch 17de-eeuws! Dat past mooi in de 17de eeuw: er werd vaak teruggekeken naar de Romeinse tijd als bron van inspiratie.
