‘Mein Kampf’ is het ideologische fundament van het nationaal-socialisme. Hitler schreef het grotendeels tijdens zijn gevangenschap in Landsberg in 1924. In het boek zet hij zijn rassenleer uiteen, waarin hij de geschiedenis beschrijft als een voortdurende strijd tussen rassen. Hij formuleert hierin zijn extreme antisemitisme en de behoefte aan ‘Lebensraum’ in het oosten voor het Duitse volk.
Tijdens de Duitse bezetting van Nederland werd het boek op grote schaal verspreid en gepromoot door de NSB en de bezettingsautoriteiten. Het diende als het blauwdruk voor de latere holocaust. De denkbeelden in dit boek vormden de directe aanleiding voor de vervolging van de familie Frank en miljoenen anderen. Voor tijdgenoten die het boek serieus namen, was de gewelddadige koers van het Derde Rijk en het streven naar een totalitarisme geen verrassing. Het boek is een cruciaal document om de wortels van de Tweede Wereldoorlog te begrijpen.