In de zeventiende en achttiende eeuw werd schoorsteenvegen grotendeels uitgevoerd door Italianen. Meer dan de helft van de Italianen die naar Amsterdam migreerden in de negentiende eeuw waren schoorsteenvegers. De Schoorsteenvegerssteeg tussen het Singel en de Spuistraat dankt zijn naam aan deze groep migranten.
De familie Ravelli was een vooraanstaand schoorsteenveegbedrijf en verantwoordelijk voor de schoorstenen van de gemeente en van het koninklijke paleis. Daar waren zij erg trots op, zoals te zien aan de bron. Op deze rekening duidden ze zichzelf als ‘Schoorsteenvegers en Rookverdrijvers van ‘s Konings Paleizen en van dezer Stads Gebouwen’.
Deze factuur werpt licht op de dagelijkse praktijk en de sociale hiërarchie in die tijd. Joseph Ravelli adverteert trots met zijn titel als schoorsteenveger van de koning en de stad Amsterdam. Dit benadrukt het belang van “predicaten” en de status die ambachtslieden ontleenden aan hun band met het Ancien Régime en het koningshuis. Hoewel de Industriële Revolutie in Engeland al in volle gang was, bleef Nederland in 1845 nog grotendeels een samenleving van ambachtslieden en kleinschalige handel.
Transcriptie
[Gedrukte koptekst/Logo] JOSEPH RAVELLI EN KLEINZOON, Schoorsteenvegers en Rookverdrijvers van ’s Konings Paleizen en van dezer Stads Gebouwen, Woonende op de NZ. Voorburgwal bij de Stilsteeg No. 102 te Amsterdam.
[Handgeschreven tekst] Amsterdam den 30 October 1845
De WelEdele Heeren Directeuren van de Societeit Natura Artis Magistra Debet aan Joseph Ravelli en Kleinzoon
Voor het vegen van vier stuks Schoorsteenen à 50 cts — ƒ 2,00
Ontvangen met dank J. Ravelli