De dagboeken van Anne Frank werden door haar vader zelf overgetypt. Die typescripts resulteerden in de publicatie van de eerste uitgave van Het Achterhuis in 1947.
Annes dagboeken werden door Otto Frank zelf in delen overgetypt om aan zijn vrienden te laten lezen en om te laten vertalen voor zijn familie in Zwitserland. Toen het idee om het dagboek uit te geven postvatte, ontstonden de typescripts die uiteindelijk resulteerden in de publicatie van de eerste editie op 25 juni 1947.
Op 22 augustus 1945 schrijft Otto Frank aan zijn moeder: ‘(…) Miep hat zufällig eine Alben [sic] retten können und auch Anne’s Tagebucher. Ich habe jedoch noch nicht die Kraft darin zu lesen.’ Al gauw raakte hij echter in de greep van het dagboek zoals blijkt uit een brief van 26 september 1945 aan zijn zus Leni: ‘Was ich da lese ist unbeschreiblich aufregend u. doch lese ich. Ich kann es euch nicht schildern, ich bin auch nicht fertig mit Lesen und will alles erst durchgelesen haben, bevor ich Auszüge oder übersetzungen mache.’
In november 1945 las Otto Frank voor uit de manuscripten aan vrienden die hem aanmoedigden tot publiceren. Hij liet eerst de verhaaltjes uittypen, die hij vervolgens door Anneliese Schütz in het Duits liet vertalen. De verhaaltjes wilde hij niet steeds uit handen geven, de dagboeken helemaal niet.
Halverwege november 1945 was hij nog niet klaar met het kopiëren van de dagboeken en hij wist niet goed wat hij met sommige passages, bijvoorbeeld over zijn huwelijk met Edith, aan moest: ‘(…) it is a disagreeable feeling to publish things against her mother- and I have to do it. (…) It keeps my brains busy every day.’ Dit eerste, door Otto Frank gemaakte typescript is niet bewaard gebleven.
Otto Frank stuurde in het Duits vertaalde dagboekfragmenten naar familie in Zwitserland.
Typescripts I en II
In het Otto Frank Archief bevinden zich twee complete typescripts die sinds het onderzoek voor de wetenschappelijke uitgave Typescript I en II worden genoemd. Typescript I stelde Otto Frank samen op basis van de losse vellen aangevuld met fragmenten uit dagboek A1, A2 en A3 (zie lemma manuscript). Een aantal passages liet hij bewust weg: ‘There are passages I can scrap f.i [for instance] what she thought about my marriage, her view on politics.’
In Typescript I werden taalkundige en stilistische veranderingen aangebracht. Hierdoor ontstond Typescript II. Typescript II is de aangepaste versie van Typescript I en het werd door Isa Cauvern uitgetypt. Annie en Jan Romein kregen deze tweede versie onder ogen. Uitgeverij Contact gebruikte Typescript II als uitgangspunt voor de eerste editie van het dagboek. Typescript II was ook de basis van de Duitse vertaling door Anneliese Schütz.