In april 1945, aan het einde van de Tweede Wereldoorlog, vond in Oost-Nederland de Slag om het Twentekanaal plaats. Deze gevechten waren belangrijk voor de bevrijding van het oosten van Nederland en maakten deel uit van de opmars van de geallieerden richting Duitsland. Het Twentekanaal, dat tussen Zutphen en Enschede loopt, was voor de Duitsers een goede verdedigingslijn. Ze gebruikten het kanaal om de opmars van de geallieerden te vertragen.
De Canadezen, samen met Britse eenheden, kregen de opdracht om het kanaal over te steken en de Duitse troepen te verdrijven. De geallieerde gevechtsgroep die hieraan werkte, stond bekend als “Group Lion”. Deze groep bestond uit verschillende onderdelen, zoals het Algonquin Regiment en de Argyll and Sutherland Highlanders, ondersteund door artillerie en technische troepen.
Bron: Marcel Kuster, TracesOfWar
In de eerste dagen van april bereikten de Canadezen het gebied rond Lochem, aan de zuidkant van het Twentekanaal. Ze werden daar hartelijk ontvangen door de bevolking, maar aan de overkant van het kanaal wachtten goed voorbereide Duitse troepen. De bruggen over het kanaal waren opgeblazen, waardoor een oversteek moeilijk en gevaarlijk werd. Het was duidelijk dat een directe aanval vanaf Lochem te riskant was. Daarom besloot de Canadese brigadecommandant, Brigadier Jefferson, om een andere route te kiezen.
Zijn nieuwe plan was om via het dorp Diepenheim richting Delden te trekken, en daar het kanaal over te steken. Deze aanval zou tegelijk plaatsvinden met Britse operaties verder naar het noorden. Helaas kwamen de Britten later dan gepland, waardoor de Canadezen uiteindelijk zonder de beloofde steun moesten oversteken.
Op 3 april 1945, vroeg in de ochtend, begon de oversteek bij de sluis bij Delden. Canadese soldaten zetten stormboten in en staken in het donker het kanaal over. Ondanks hevig Duits vuur wisten ze de overkant te bereiken en een bruggenhoofd te vestigen: een kleine veilige zone van waaruit ze verder konden aanvallen. In de dagen daarna volgden meer troepen, en er werd hard gevochten om het bruggenhoofd uit te breiden.
Niet ver daarvandaan vonden ook bij Wierden zware gevechten plaats. Duitse parachutisten (Fallschirmjäger) verdedigden het gebied fel, en de Canadezen leden zware verliezen. In één aanval verloor een peloton bijna al zijn soldaten. Toch wisten de geallieerden uiteindelijk door te breken. Dankzij de steun van vliegtuigen, tanks en artillerie konden de Duitsers langzaam worden teruggedrongen.
Op 9 april 1945 was de strijd grotendeels voorbij. De Duitsers trokken zich terug en de geallieerden konden verder oprukken richting Almelo en daarna Duitsland. De slag om het Twentekanaal bleek een belangrijke stap in de bevrijding van het oosten van Nederland. Het Canadese Algonquin Regiment, dat een grote rol speelde in de strijd, kreeg veel lof. Later werd in Wierden een plaquette geplaatst ter nagedachtenis aan de Canadese inzet en de slachtoffers van deze gevechten.
Hoewel deze slag minder bekend is dan andere gevechten in Nederland, zoals bij Arnhem of de Schelde, was hij wel degelijk belangrijk. Zonder deze overwinning hadden de geallieerden niet veilig verder kunnen trekken. De gevechten bij het Twentekanaal tonen aan dat de bevrijding van Nederland geen eenvoudige taak was. Ook in de laatste weken van de oorlog was er nog veel weerstand van de Duitse troepen.
De Slag om het Twentekanaal laat goed zien hoe belangrijk samenwerking en goede planning zijn bij een militaire operatie. Toen de Britten later kwamen dan verwacht, moesten de Canadezen alleen verder vechten. Dat zorgde voor extra risico’s en slachtoffers. Maar dankzij hun doorzettingsvermogen lukte het toch om te winnen.
Kijk op de site van Traces of War voor veel meer informatie en bijbehorende foto´s over de slag om het Twentekanaal. Je komt er via de link naar de originele bron.