In de eenentwintigste eeuw wordt aan Europeanen in verschillende landen gevraagd terug te kijken op de campagne die gevoerd wordt bij de introductie van de euro. De Nederlandse Wiegertje Postma zegt:
Het geheugensteuntje dat ons moest helpen bij het onthouden van alle landen die aan de euro meededen, was: ‘DING FLOF BIPS’1) (…) Hoe ongelofelijk knullig de drie woorden ook waren, iedereen kon het onthouden. Verveelde kinderen zagen er zelfs een spel in om de namen van de landen zo snel mogelijk op te kunnen noemen. (…) In 2011 vond het Genootschap Onze Taal het nodig om het Nederlandse volk te laten stemmen over een nieuwe versie. Met 26% van de stemmen werd ‘SMS FF BONDIGE CLIPS’ de uiteindelijke winnaar.
noot 1 Dit zijn de beginletters van de landen die de euro invoeren.
Historische context
Met het Verdrag van Maastricht (1992) legden de lidstaten van de Europese Gemeenschap de basis voor de oprichting van de Europese Unie (EU) en de totstandkoming van de Economische en Monetaire Unie (EMU). Het doel was om de Europese markt te voltooien, wisselkoersrisico’s uit te bannen en economische integratie tussen de lidstaten te bevorderen door middel van een gezamenlijke munt: de euro.
Op 1 januari 1999 werd de euro giraal ingevoerd in elf lidstaten (in 2001 trad Griekenland toe als twaalfde land). Op 1 januari 2002 volgde de feitelijke overgang naar chartaal geld met de uitgifte van euromunten en eurobiljetten, waarmee nationale munteenheden zoals de Nederlandse gulden en de Duitse mark definitief verdwenen.
Om de bevolking voor te bereiden op deze ingrijpende financiële en administratieve omschakeling, lanceerde het Nationaal Forum voor de introductie van de euro een grootschalige voorlichtingscampagne. Het acroniem ‘DING FLOF BIPS’ werd hierbij een landelijk bekend fenomeen. Naarmate meer EU-lidstaten voldeden aan de convergentiecriteria en toetraden tot de eurozone (zoals Slovenië, Cyprus, Malta, Slowakije en Estland rond 2011), volstond het oorspronkelijke ezelsbruggetje niet meer. De bron illustreert zowel de impact van de communicatiecampagne op het dagelijks leven als de voortdurende dynamiek en uitbreiding van het Europese integratieproces.
