Eind december 1944 publiceert het Bozner Tagblatt de toespraak van Franz Hofer, een belangrijke nationaalsocialistische leider. Hij zegt:
De vijand probeerde tevergeefs de grenzen van het Rijk te overschrijden en Duitsland onderuit te halen. Onze vijanden stuitten op een verdediging die gedreven werd door een fanatieke strijdlust die de vijand niet alleen onverbiddelijk tegenhield, maar hen ook de zwaarste verliezen toebracht. We kregen de bevestiging dat, daar waar een paar vierkante kilometer Duits grondgebied tijdelijk in handen van de vijand viel, deze vijanden geen moment aarzelen om hun blinde haat in de meest brute vorm te uiten. Ze hebben maar één doel: de totale vernietiging van het Duitse volk. (…) We weten dat er in deze historische strijd om te overleven maar één ding is: vechten en nog meer vechten tot de dood erop volgt. Het woord “overgave” is uit ons vocabulaire geschrapt. Voor een stam met zo’n trotse militaire traditie als de onze is vechten geen gebod, maar een vanzelfsprekendheid.
Extra context
Eind 1944 bevond nazi-Duitsland zich in een uitzichtloze militaire situatie. Aan het oostfront naderde het Rode Leger de Duitse grenzen, terwijl de westerse geallieerden na de invasie in Normandië en de bevrijding van Frankrijk en België de westgrens van het Rijk bereikten (onder meer met de Slag om Aken in oktober 1944). In een ultieme poging het tij te keren, lanceerde de Wehrmacht op 16 december 1944 het Ardennenoffensief (Slag om de Ardennen).
Franz Hofer was de nationaalsocialistische Gauleiter van Tirol-Vorarlberg en sinds 1943 tevens de hoogste burgerlijke bestuurder van de zogeheten Operationszone Alpenvorland (waartoe ook Bozen/Zuid-Tirol behoorde). In deze fase van de oorlog zette de nazi-propaganda zwaar in op een existentiële doemretoriek (“totale vernietiging”) en de mobilisatie van de Volkssturm. Door de geallieerden af te schilderen als genadeloze vernietigers, probeerde de nazi-leiding de bevolking en soldaten aan te sporen tot fanatiek verzet tot het bittere einde (Durchhaltepropaganda), ondanks de naderende ineenstorting van het regime.